เอกลักษณ์ทางธรรมชาติที่สวยงาม เช่น เขาพิงกัน เขาคะปู ถ้ำลอด รวมทั้งหาดทรายที่สวยงาม อุทยานแห่งชาติอ่าวพังงา มีเนื้อที่ทั้งหมดประมาณ 400 ตารางกิโลเมตร หรือ 250,000 ไร่

การเดินทางไปชมอุทยานแห่งชาติอ่าวพังงา

สามารถเริ่มจากตัวจังหวัดบนทางหลวงหมายเลข 4 ซึ่งมุ่งใต้สู่ตำบลโคกกลอย ผ่านศาลากลางจังหวัด ห่างจากตัวเมืองประมาณ 8 กิโลเมตร มีทางแยกซ้ายเข้าทางหลวงหมายเลข 4144 นำไปสู่อุทยานแห่งชาติอ่าวพังงา ซึ่งอยู่ห่างจากทางแยก 4 กิโลเมตร นักท่องเที่ยวสามารถโดยสารรถประจำทางจากตัวจังหวัดไปที่อุทยานฯ เป็นระยะทาง 7 กิโลเมตร

การเช่าเรือล่องอ่าวพังงา

- ท่าเรือท่าด่านศุลกากร
ใกล้โรงแรมพังงาเบย์รีสอร์ท มีเรือนำเที่ยวหลายขนาด ถ้าเดินทางมาเป็นคณะใหญ่ ควรลงเรือที่ท่านี้ เพราะมีเรือขนาดใหญ่คอยบริการ

- ท่าเรือสุระกุล หรือ ท่าเรือกะโสม
ในอำเภอตะกั่วทุ่ง เป็นเรือหางยาวจุประมาณ ลำละ 6 คน

- ท่าเรือในบริเวณอุทยานแห่งชาติอ่าวพังงา
เป็นเรือหางยาวจุลำละประมาณ 8 คน

เวลาที่ใช้เดินทางไปชมอุทยานแห่งชาติอ่าวพังงาโดยทั่วไป ประมาณ 3 ชั่วโมง สามารถจัดเป็นรายการทัวร์ครึ่งวันได้

นอกจากนี้ยังสามารถชมทัศนียภาพของอุทยานแห่งชาติอ่าวพังงาโดยเรือแคนู ซึ่งเป็นอีกรูปแบบหนึ่งของการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ ซึ่ง หมายถึง “การท่องเที่ยวไปยังสถานที่ท่องเที่ยวต่างๆ โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อการศึกษาชื่นชม และเพลิดเพลินไปกับทัศนียภาพตามธรรมชาติ สภาพสังคม วัฒนธรรม วิถีชีวิตของคนในท้องถิ่น บนพื้นฐานที่ก่อให้เกิดประโยชน์สูงสุดทางด้านเศรษฐกิจ และพยายามให้มีผลกระทบน้อยที่สุดต่อทรัพยากรธรรมชาติ และทางด้านวัฒนธรรมบนพื้นที่ที่มี การท่องเที่ยว” ปัจจุบันการท่องเที่ยวในรูปแบบนี้กำลังเป็นที่นิยม มีการจัดทัวร์ในลักษณะทัวร์เต็มวัน ติดต่อสอบถามรายละเอียดเพิ่มเติมได้จากบริษัทเรือแคนูต่างๆ ในจังหวัดภูเก็ต

อุทยานแห่งชาติอ่าวพังงา มีบ้านพักไว้บริการนักท่องเที่ยว จำนวน 9 หลัง พักได้หลังละ 5-15 คน ค่าธรรมเนียมที่พัก 250-500 บาท/คืน และอุทยานฯ ได้จัดสถานที่สำหรับกางเต้นท์ไว้สำหรับผู้ที่นำเต้นท์ไปเอง โดยจะต้องเสียค่าพื้นที่เต้นท์ละ 10 บาท/เต้นท์/คน

การติดต่อ
สอบถามรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่ อุทยานแห่งชาติอ่าวพังงา อำเภอเมือง จังหวัดพังงา 82000 โทร. (076) 411-136 หรือกองอุทยานแห่งชาติ กรมป่าไม้ บางเขน กรุงเทพฯ โทร. 579-7223, 579-5734

สภาพภูมิประเทศของอ่าวพังงาส่วนใหญ่เป็นทะเลและเกาะใหญ่น้อยประมาณ 40 เกาะ มีภูเขาลักษณะเป็นหินปูนทั้งชนิดที่ขึ้นอยู่โดดเดี่ยวลูกเดียว เช่น เขาตะปู และชนิดที่ขึ้นอยู่หลายลูกติดกันจนทำให้ดูเป็นทิวสลับซับซ้อนอยู่โดยทั่วไป ซึ่งมีหินงอกหินย้อยสวยงาม ตามชะง่อนผาจะเห็นชั้นของหินและร่องรอยการกัดกร่อนของน้ำตามเขาต่างๆในระดับน้ำ ก่อให้เกิดภูมิประเทศแปลกตา มีเกาะแก่งรูปทรงประหลาด บริเวณรอบๆมีสภาพเป็นพื้นที่ป่าชายเลน

ในระหว่าง เดือนพฤษภาคม-ตุลาคม เป็นช่วงที่มีฝนตกชุก คลื่นลมแรง ระหว่างเดือนพฤศจิกายน-กุมภาพันธ์ เป็นช่วงที่มีอากาศสบายที่สุด และระหว่างเดือนมีนาคม-เมษายน อากาศค่อนข้างร้อน อุณหภูมิโดยเฉลี่ยตลอดทั้งปีประมาณ 28 องศาเซลเซียส

ประกอบด้วยป่าหลายประเภท คือ

ป่าดงดิบชื้น
มีอยู่บริเวณเกาะใหญ่ๆได้แก่ เกาะโบยเหนือ เกาะโบยใต้ เกาะนากาย่า เขาพัง มีพันธุ์ไม้ที่สำคัญได้แก่ พะยอม เสียดช่อ กระบาก มะม่วงป่า ตะเคียนทอง ตะเคียนหิน ตะเคียนทราย ตะเคียนสามพอน หลุมพอ เคี่ยม ยาง ยูง บุนนาค กันเกรา

ป่าแคระแกรน
ขึ้นอยู่ทั่วไปบนเขาสูงเกาะต่างๆ ซึ่งเป็นภูเขาหินปูนที่สูงชัน พันธุ์ไม้ที่ขึ้นอยู่ได้แก่ จันทร์แดง จันทร์ผา ปรงเขา สลัดได

ป่าชายเลน
มีอยู่ทั่วไปบริเวณชายฝั่งของอ่าวพังงา ชนิดพันธุ์ไม้ที่สำคัญ ได้แก่ โกงกางใบเล็ก โกงกางใบใหญ่ โกงกางหัวสุม ตะบูน แสม ถั่ว ปะสัก ฯลฯ สำหรับไม้ชั้นล่างในป่าชายเลน ได้แก่ เหงือกปลาหมอ ปรง จาก ฯลฯ

สัตว์ป่า
สัตว์ป่าที่สำรวจพบมีชุกชุมพอสมควร ได้แก่ เลียงผา ซึ่งอาศัยอยู่บริเวณเขาพ่อตา ขุนทอง เขาพัง เขาเซียน สัตว์ที่พบทั่วไปในบริเวณป่าชายเลนได้แก่ หมูป่า กระรอก ค่าง ลิงแสม ลิงลม สัตว์จำพวกนกได้แก่ นกกาฮัง นกเงือก พบมากที่เกาะโบย นกเปล้า นกกางเขนบ้าน นกกางเขนดง นกนางนวล ฯลฯ นอกจากนี้ยังมีค้างคาวอีกหลายชนิดที่อาศัยอยู่ตามถ้ำต่างๆบนเกาะ โดยเฉพาะที่เกาะพนัก

เนื่องจากอ่าวพังงามีบริเวณที่เป็นพื้นน้ำอยู่ประมาณ 355 ตารางกิโลเมตร จึงมีสัตว์น้ำอาศัยอยู่มากมาย เป็นแหล่งเพาะขยายพันธุ์และเป็นแหล่งหลบภัย รวมทั้งเป็นแหล่งเจริญเติบโตของสัตว์น้ำระยะวัยอ่อน มีทั้ง กุ้ง ปู ปลา หอย ฯลฯ ทั้งนี้เพราะพื้นที่ชายฝั่งส่วนใหญ่เป็นดินเลน และมีป่าโกงกางขึ้นอยู่ทั่วไป นอกจากนี้ยังมีปลาโลมาอยู่หลายฝูง ฝูงละประมาณ 5-6 ตัว

ภาพเขียนโบราณ
อยู่ที่เขาเขียน ซึ่งกรมศิลปากรเคยทำการศึกษามาแล้ว ปรากฏว่ามีอายุประมาณ 3,000 ปี มีภาพของสัตว์หลายชนิด สันนิษฐานว่า ภาพเขียนเหล่านี้เขียนขึ้นโดยผู้เดินเรือในสมัยโบราณที่ได้มาจอดเรือบริเวณนี้ นับว่ามีคุณค่าทางประวัติศาสตร์อย่างยิ่ง