จุดจุดจุด..พูดได้กับชายดูนก ตอนที่ 2
รายละเอียด : เราแวะพักที่สุสานเจ้าแม่ลิ้มกอเหนี่ยว ซึ่งท่านเป็นที่เคารพบูชาของคนปัตตานีและชาวภาคใต้รวมถึงชาวต่างชาติอย่างมาก ข้าง ๆ สุสานมีร้ายขายของที่ระลึกซึ่งเจ้านายให้ผมรอที่นี่ แล้วเดินไปเคารพสุสานที่ริมถนน ร้านค้าส่วนใหญ่จะขายของทะเลแห้งและผลไม้ดอง ที่ขึ้นชื่อเห็นจะเป็นลูกหยีและปลาหมึกแห้ง เพราะเห็นมีขายทุกร้าน แต่มีร้านที่น่าสนใจอยู่ร้านหนึ่ง ก็เพราะภายในร้านมีชิ้นส่วนคาดว่าเป็นส่วนปลายจมูกของปลาฉนาก (ซึ่งเป็นปลาในตระกูลเดียวกับปลาฉลามแต่มีส่วนปลายจมูกแบนยื่นยาวออกไปด้านหน้าและมีฟันด้านข้าง มองคล้ายจมูกพีนอกคีโอ้ที่มีหนาม) ขนาดใหญ่และยาวมาก กว้างสัก 30 เซนติเมตร ยาวกว่า 150 เซนติเมตรทีเดียว คาดว่าเจ้าปลาตัวนี้คงจะตัวโตไม่น้อย แถมในร้านยังมีปลิงทะเลตากแห้งอีกจำนวนมหาศาล มิน่าพักหลังมานี่เวลาเจ้านายไปทะเลมักบ่นว่า “ปลิงทะเลหายไปไหนหมดหว่า…? ”
เราออกเดินทางอีกครั้ง ผ่าน จ.นาราธิวาส ต่อไปทาง อ.สุไหงปาดี และสุดทางที่ อ.สุไหงโกลก ถึงแม้เส้นทางนี้ทางจะแคบและมีโค้งอันตรายอยู่มากแต่ก็ดีไปกว่าทางไป อ.ตากใบที่กำลังทำถนนอยู่ ที่สุไหงโกลกที่ร้านอาหารอยู่มากมายแต่เจ้านายเลือกจะทานอาหารกลางวันที่ร้านอาหารจีนชื่อ “ดาวเทียม” เป็นตึกแถวเล็ก ๆ อยู่ใกล้สถานีรถไฟและคิวรถตู้ไปหาดใหญ่ เจ้านายบอกว่าต้มยำปลาและผัดผักขมหมูกรอบที่นี่ขึ้นชื่อมาก เจ้านายรีบเดินเข้าร้าน ส่วนผมรออยู่นอกร้านเหมือนเดิม…
เสร็จจากทานข้าว เจ้านายก็ไปที่ถนนหลังโรงแรมเกนติ้ง ซึ่งเป็นที่ทราบกันดีในหมู่นักซื้อของมือสองทั้งหลาย ว่ามีของหลากหลายและที่สำคัญอาจได้ของดีราคาถูกก็ได้ ผมเห็นเจ้านายเดินเข้าร้านโน้นออกร้านนี้อยู่ตั้งนานไม่เห็นซื้ออะไรสักอย่าง กลับบ่ายหน้าเข้าตลาดสดแทนและกลับออกมาพร้อมของสดมากมาย ได้ยินแต่ว่าจะเอาไปฝาก “พี่แปะ”…?
เจ้านายพาผมไปทาง อ.แว้ง มุ่งไปชายแดนประมาณ 20 กิโลเมตร จะผ่านนิคมสร้างตนเองแว้งหรือที่คนแถวนี้เรียกว่า “บูเก๊ะตา” เส้นทางจะผ่านสวนยางและหมู่บ้านเล็ก ๆ ต้นไม้สองข้างทางจะมากขึ้นเรื่อย ๆ เจ้านายพาผมมาหยุดที่ลานจอดรถแห่งหนึ่ง ก่อนเข้ามาผมเห็นป้ายข้างถนนเขียนว่า “เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าฮาลา-บาลา”ซึ่งผมก็ได้พักเสียทีหลังจากเดินทางมาไกล โชคดีที่เจ้านายให้ผมทานอาหารมาแล้วที่สุไหงโกลกเพราะแถว ๆนี้ไม่มีปั๊มน้ำมันเลย…
ใช่แล้วครับ…อย่างที่ท่านเข้าใจ ผมเป็นรถกระบะดีเซลรูปงามคันหนึ่ง ผมชื่อ “ขาว” ครับ ผมมักจะไปเที่ยวกับเจ้านายเสมอ ครั้งที่แล้วก็ไปเหนือสุดที่แม่สาย คราวนี้ก็มาใต้สุดที่สุไหงโกลก สนุกดีนะครับ….

จากคุณ : นายขาว [ศ. 21 ก.ค. 2543 - :13 น.]

คำแนะนำ : อิจฉานายจังเลย ที่ได้ไปเที่ยวไกลถึงฮาลาบาลา เจ้านายเราเคยแต่พาเราขึ้นเหนือ กับอีสาน ไปแม่วงก์ ห้วยน้ำดัง ดอยอินทนนท์ แจ้ซ้อน เมื่อตอนต้นปี นายเราบอกว่าไม่อยากให้เราลำบากมาก อีกอย่างทีมดูนกของนายเราก็เป็นผู้หญิงทั้ง 3 คน แถมไม่มีใครขับรถเป็นเลย ออกดูนกแต่ละที นายเราเหนื่อยมากเลย แต่เห็นว่าเดือนหน้านี้นายจะเอาเราไปบำรุงสุขภาพก่อนจะให้ลุยงานหนักต้นฤดูหนาวนี้ นายขาว ได้เจออะไรบ้างที่ฮาลา บาลา อย่าลืมมาเล่าให้ฟังอีกนะ เผื่อปีหน้าเราจะชวนให้นายเราไปที่นั่นบ้าง
โดยคุณ : เจ้าสีหมอก [ส. 22 ก.ค. 2543 - 0:09:46 น.]

คำแนะนำ : แล้วนี่ ผมจะคุย กับนายขาว และเจ้าสีหมอกรู้เรื่องมั้ยครับนี่ น่าอิจฉาจริง ๆ ได้ไปถึงฮาลาบาลา ผมเองก็ยังไม่เคยไปเหมือนกัน
โดยคุณ : wild-rose [จ. 24 ก.ค. 2543 - 9:38:14 น.]

คำแนะนำ : ว่าแต่ว่า "นายขาว" ยี่ห้ออะไรน้า.. เห็นบอกว่าทำงานนักแต่กินน้อย... น่าอิจฉานะได้ไปฮาลาบาลา เมื่อไหร่ผมจะมีโอกาสพา "เจ้าแดงมะเหมี่ยว" ผมไปเที่ยบ้าง
โดยคุณ : คนรักนก [จ. 24 ก.ค. 2543 - 22:49:09 น.]

ขอเชิญร่วมเสนอแนะความคิดเห็น ได้ที่นี่ครับ
คำแนะนำ :
โดยคุณ :
ส่งข้อความที่นี่ ---> [ กรุณาคลิกเพียงครั้งเดียว ]